Ondanks
meer dan een chronograaf die eigendom is door de jaren heen zou ik
zeggen bij het begin dat chronografen nooit mijn eerste keuze voor
dagelijks gebruik zijn geweest.
Echter, toen ik moet een chronograaf te dragen uit noodzaak dan is mijn
keuze is altijd een uitgerust met de handen in tegenstelling tot een
1/100 seconde digitale affaire met een overvloed aan rondetijden en ga
zo maar door.
Ik denk niet dat de functionaliteit en zoals bij veel mensen nodig
hebben (mogelijk van mijn eigen generatie, maar het lijkt steeds met
jongere generaties) dan ben ik meer en meer aangetrokken tot die dingen
eenvoudig en traditioneel.
Ik doel voor het ene moment op een Oris catalogus die ik lees in de
late jaren 1990, die iets in de trant van het 'feit' dat een mechanische
chronograaf is nauwkeuriger dan een digitale chronograaf op het meten
van zeer korte tijd vermeld.
Sterker nog, ik zag verwijzing naar deze op een horloge forum en het
maakte me glimlachen om het punt dat ik een antwoord waarin staat wat ik
dacht dat de feiten te zijn gemaakt: het is niet de mechanische
chronograaf zelf, dat is nauwkeuriger op het meten van deze perioden;
het is eerder de perceptie van het menselijke oog in het lezen van een
bewegende hand en anticiperen op een drukknop om de meting te stoppen op
een bepaald punt op een wijzerplaat.
Een quartz aangedreven uurwerk bijna elk type is nauwkeuriger maar in
de praktijk van relatief korte duur dan iets 'uurwerk' is meer dan
voldoende en natuurlijk de gebruiker nodig dat gevoel van gebruik van
een echte machine in plaats van een zielloos, silicium chip gebaseerde
mini-computer.
Zoals bij vele punten die voor praktisch gebruik, vaak (maar zeker niet
altijd) kan kijken naar de militaire voorbeelden van ontwerpeenvoud die
standaard mogelijk gebruiksgemak. Horloges zijn naar mijn mening een dergelijk product;
Er is (weer, naar mijn mening) nergens anders om naar te kijken, maar
naar wat is, of is afgegeven door het leger in om een visueel ontwerp
dat geschikt is voor het beoogde doel te selecteren.
Inderdaad, hebben veel horloge fabrikanten alleen dit gedaan en
meegenomen de militaire 'look' en op de markt hele reeksen van horloges
op basis van deze.
Een injectie van 'fashion' betekent dat op het moment van schrijven dan
zijn deze knikt militaire ontwerp zijn gedoopt met een aantal
interessante namen (helaas, opgehemeld op de wijzerplaat in sommige
gevallen) en hebben zo lijkt het, gegeven een cursus van steroïden met
een diameter het naderen van wat zou kunnen zijn voor veel mensen de
niet-draagbaar.
Zeker in mijn geval, ik heb een voorliefde voor de no-nonsense,
wearable proporties, gemakkelijke tijd het lezen en 'robuuste
functionaliteit' van de militaire ontwerpen.
Misschien ben ik met vermelding van de voor de hand liggende gegeven
andere uurwerken die ik heb in eigendom of beoordeeld, maar het punt
wordt gemaakt, is dat ik bereid ben om te wachten op wat ik voel aan
mijn eisen precies voordat ik onkosten geen geld.
Bovendien is en net zo belangrijk, ik heb echt een horloge nodig om me
te prikkelen op een bepaalde manier voordat ik voel me geen
rechtvaardiging in het bezitten van een.
In het verleden, het Britse Ministerie van Defensie (MOD) heeft eisen
voor pols chronografen die werden opgewacht door verschillende
fabrikanten, waaronder Lemania, Hamilton, CWC, Newmark en Precista.
Net als bij andere vormen van polshorloge, militaire specificatie
relatief gedetailleerde en inclusief tekeningen hoe de vereiste uurwerk
kan zien. Het was dan ook niet ongebruikelijk voor horloges verkregen van diverse fabrikanten om bijna precies hetzelfde uitzien.
militaire horloge verzamelaars van vandaag hebben vaak het doel van het
bezitten van een van elk van een model dat voor alle doeleinden, is
identiek bar de naam op de wijzerplaat.
Gezien deze en de eindige levering van echte uitgegeven horloges uit de
jaren 1960 tot de vroege jaren 1980, toen de prijzen zijn 'in de lift'
bij wijze van spreken en ook zo blijven.
In de vroege jaren 1990, Britse militaire chronografen waren nog
relatief eenvoudig om als overtollig apparatuur te kopen, in
tegenstelling tot collector's items.
Mijn eerste borstel met hen kwam in de vorm van een gedrukte voorraad
lijst van een Britse overschot leverancier en het was de eenvoudige
uitstraling en functionaliteit die me aangetrokken tot het concept, in
tegenstelling tot de horloges zelf. Ik wilde iets nieuws, betrouwbaar en ongedragen. Het was pas rond 1997 of 1998 dat ik ontdekte de 'nieuwe' CWC chronograaf.
Meteen zag ik de horloge dat werd vervaardigd door het bedrijf dat nog
steeds de Britse MOD leveren toen dacht ik dat het de moeite waard het
bezit zou zijn en inderdaad heb ik dus voor een tijdje, maar ik was
nooit comfortabel met ofwel de wijzerplaat lay-out (sub wijzerplaten op 9
en 12) of het prijskaartje. Zo is de CWC vertrokken.
CWC in feite nu bieden wat het bedrijf ouderwets verwijst naar een
'remake' van het oorspronkelijk afgegeven mechanische chronograaf die
visueel zeer indrukwekkend (sub wijzerplaten zijn op 3 en 9) maar voor £
699.00 Ik heb het gevoel is verlegging van de grenzen van redelijkheid
en is profiteren van de militaire connectie.
Zoals met vele horloges ik zelf, de aura of het concept is net zo belangrijk als het horloge zelf.
In het verleden heb ik horloges die een moderne versie van die welke ik
in aanraking kunnen komen met in het verleden of zelfs die eventueel
verband houden met mijn belangen in de luchtvaart geweest zijn gekocht. In het verleden zou ik regelmatige bezoeken aan RAF Cosford Air Museum te maken; wandelen rond de hangars in die dagen een bijna het gebrul van de motoren van het Avon Canberra kon horen.
Veel van de militaire vliegtuigen waren van de leeftijd van 'uurwerk' -
inderdaad, een ex-RAF navigator Ik kende eens altijd gezinspeeld op de
Canberra als de 'Prinses van de hemel' en maakte grote boetiek van het
feit dat de apparatuur in de nav baai was 'uurwerk met radertjes en
veren'.
Als een klein terzijde, was hij nog steeds draagt zijn uitgegeven
Seiko 7T27 quartz chronograaf die in feite vervangen door de 'uurwerk
met radertjes en veren' chronografen die Precista et al geleverd tot in
de vroege jaren 1980.
Ik heb me vaak afgevraagd wat de Vulcan bemanning van de Black Buck
missies naar Port Stanley droegen op hun polsen tijdens de invallen van
de mei-juni 1982. Het is goed mogelijk dat een of meer van hen waren
sportieve kwestie mechanische chronografen, mogelijk zelfs Precista.
Op zulke spannende tijden als die van het conflict Falklands en de
risico's en gewaagde die betrokken zijn bij dergelijke missies als Black
Buck dan voor mij, de horloges gedragen tijdens zoals houden net zo
veel wonder voor mij als die gedragen tijdens de Apollo-ruimtemissies.
Sterker nog, misschien meer gezien het feit dat gebeurtenissen zoals
die in de Zuid-Atlantische Oceaan plaatsvond waren zo dicht bij huis in
vele opzichten.
Wandelen rond en daaronder een behouden Vulcan, kan men stoppen en stel
je de bemanningen klauteren in de besloten ruimten van de cockpit in
een tijdperk waarin inderdaad geoliede tandwielen en instrumenten (niet
alleen de pols) met veren werden ingeroepen als een vanzelfsprekendheid.
Op ongeveer het moment dat de Vulcan boog buiten dienst toen zo ook de
mechanische chronograaf uitgegeven aan de Britse strijdkrachten.
De opwaartse naar het einde van een tijdperk is dat naarmate de tijd
verstrijkt wordt de nostalgie (als dat het juiste woord) voor die
vervlogen tijden kan beginnen.
Voor mij daarom is er veel plezier afgeleid in het hebben van iets wat
nieuw is, maar toch zo ouderwets als die dingen die standaard probleem
al die jaren geleden waren.
De bonussen voor mij is dat ik er gebeuren met de ontwerpen die het
gevolg zijn van de militaire specificatie en natuurlijk dat de
opstanding van het merk Precista deze dingen toegankelijk en betaalbaar
heeft gemaakt zijn de liefde.
bekijk meer
replica Zwitserse en
franck muller conquistador
